اصل مطلب
 
                          در تشخيص و عمل به تكليف فرمايد
                                                                   ابوالفضل زرويي نصرآباد
پسر در نرو، حواست نيست / لذتي خوشتر از رياست نيست
تو نداني چه خوب و روح  افزاست / كه برايت شوند هي خم و راست
از تو فرمانبرند و ترسنده / منشي و كارمند و راننده
با درود و تملق و تعظيم / مي شود عقده هاي تو ترميم
مي تواني به كينه، مثل شتر / نان يك عده را كني آجر
رزق ايشان حواله گشته به تو / داري البته اختيار «وتو»
به يكي- گرتو افتخاردهي- / مي تواني اضافه كار دهي
وان يكي را به وقت يبس مزاج / مي توان بي دليل، كرد اخراج
وقت هندل زدن، بكش ساسات / تا نگردي دچار احساسات
فكر انصاف و اين قبيل نباش / درپي مدرك و دليل نباش
همه گويند، اگر كني غلبه: / «چه مديري! چه قدر باجذبه!»
همه تصميم توست، خوب و درست / چون كه «تشخيص» مصلحت با توست
گر كه «تشخيص» ، كهنه شد رنگش / «حس تكليف» هم بزن تنگش
با همين شيوه حساب و كتاب / همگي از تو مي برند حساب
مي برندت به رتبه اي والا / مي روي پله پله، هي بالا!
                                                                         ۱۰ دی ۱۳۸۴
  
نویسنده : دوستداران ابوالفضل زرويي نصرآباد ; ساعت ٥:٤٦ ‎ق.ظ روز جمعه ٧ بهمن ،۱۳۸٤