اصل مطلب
 
                           در «دستش ده» فرمايد - حفظه الله -
 
                                                                       ابوالفضل زرويی نصرآباد
 
هست پست و مقام، خواب و خيال / اندر اين روزگار قحط رجال
اين مديران كه صاحب كلهند / به تو پست معاونت ندهند
نرسد هر كسي به حد نصاب / دارد اين پست ها حساب كتاب
بايد البته بود بايسته  / وانگهي كاردان و شايسته
با مدير آشنا، به ضرس يقين  /  اهل يك فرقه ای، مضاف بر اين
مدتی پيشتر، گرفته ژتون / 
نام فاميلی اش دهان پر كن
نيست در انتخاب آدم پاك / ابدا مدرك و سواد، ملاك
بعد سالی كه پايه اش شد سفت  / می شود دكترا براش گرفت
شصت تا دستيار خواهد داشت / به تخصص چه كار خواهد داشت
پست هاي كليدی مرسوم / هست مخصوص عده ای معلوم
بعضا اين پست ها كه مرغوب است / می شود جابه جا و دست به دست
ليكن اين پست ها، به شكل عجيب / نرسد مطلقا به غير و غريب
مثل ما را فرا نمي خوانند / چون ز ما بهتران فراوانند
آن كه رم زين رسوم نغز كند / بايد اصلا فرار مغز كند!
 
                                                                             ۱ اسفند ۱۳۸۴
  
نویسنده : دوستداران ابوالفضل زرويي نصرآباد ; ساعت ٢:٢٧ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱ اسفند ،۱۳۸٤